tash

ادیب اول تقدیر نامه دوستاران گوته تندیس باهنرتندیس فردوسیادوارد فیتز جرالد

                                                   به نام افریننده جهان

رحلت جانگداز استاد گرانقدر پرویز مشکاتیان بزرگ مرد موسیقی ایران را  به تمام هموطنان وخانواده محترم موسیقی تسلیت عرض می نمایم .

بعد از فوت دوستم مرحوم نجفی حالم خوب نبود .برآن شدم به مسافرت بروم به استان کرمان سفر کردم به شهر های مختلفی سر زدم از جمله به شهر جیرفت سرزمین هنر وبعد به شهرکویری  شهداد که در قسمت های از این کویر گرمترین جای جهان است که درجه گرمای آن بنابر نظر کارشناسان به 70 درجه می رسد ساعت چهار صبح به انجا رفتم وتا ساعت 9 بیشتر طاعت نیاوردم وسریعا به سیرچ که یکی ار شهر های خنک است پناه آوردم عکس های زیادی گرفتم که اگر مجالی بود در پستهای آینده به نمایش می گذارم عکس اول را در منطقه جبال بارز جیرفت گرفتم  بنام من  وماه را گرفتم وعکس دوم در شهداد منطقه کلوت بنام من وکویر

همیشه خانم ها مورد توجه هنرمند ان برای تولد یک اثر هنری  بوده اند چه در قرون گذشته وحال. ولی چه تفاوتی بین این هنرمندان و اندیشه آنها است . در قرون گذشته زن بعنوان یک موجود زیبا – تن ناز –  وغیره بوده ودر خیلی از  لحظات مبارزه ای بود برای قدرت نمایی قلم هنرمند چه از لحاظ رنگ گذاری –بافت – بازی نور – محتوای از قبیل معصومیت – شیطنت دخترانه – شهوانی- فرشته شدن.... دیدگاه هنرمند امروز در باره خانمها چیست. آیاهنوز هم به شیوه گذشته گان می اندیشند ؟ 

 من خودم سعی می کنم با احتیاط به این سوال پاسخ دهم ولی این را خوب می دانم که در آثار هنری کنونی زن عضوی فعال در عرصه های  اجتماعی ظاهر شده چیزی که در گذشته خیلی کم آن هم توسط هنرمندان معترض بیان شده است . البته این بحث جای کار زیاد دارد که توسط منتفدین ویا جامعه شناسان می تواندمورد توجه قرار گیرد. این آثار نقاشی که ملاحظه می نمایید در زمانی که در ارمنستان زندگی می کردم به تصویر کشیده ام .برداشت من از دختران ارمنی است .البته ناگفته نماند که حدود سه سال است کار هایی در زمینه نقاشی ومجسمه سازی با مضمون دختران امروز انجام می دهم وبه نکات زیبایی رسیده ام .در این آثار اگر دیدگاهی به نظر شما خواندگان عزیز می رسد عنوان فرمایید .

موزه نیشابور به من مراجعه کرد واز من خواست یک مجسمه از حکیم عمر خیام طراحی وبسازم ذهنیت این دوستان یک مجسمه به شیوه کلاسیک بود من مدتی به این موضوع فکر کردم وبه این رسیدم ما باید فرزندان عصر خودمان باشیم وحکیم عمر خیام را از یک هنرمند امروز وبایک تفکر جدید بسازم ومشغول این مهم شدم وبلاخره این مجسمه ساخته شد وبا خودم خیلی ارتباط برقرار کرد.

این عکس را یک روز با یکی از اساتید ادبیات بنام احمد رضا سالم رفته بودیم به آغوش طبیعت گرفته ام آن روز هوا بارانی بود ویک لحظه در اسمان یک منظره نظرم را جلب کرد احساس کردم نیرو های متا فیزیکی به زمین فرود آمدن خیلی زیبا بود باید خودتان در آنجا حضور می داشتید  تا احساس می کردید  من چه لحظه زیبایی داشتم . نظر شمارا به دیدن این عکس جلب می کنم .موفق باشید